Under Construction since 1979

Rutger van Geelen

Senior Executive

A driven, open minded, creative and successful senior executive with a strong sense of dedication and commitment, and over 17 years of progressive experience in strategic thinking and business development. Tenacious in developing strategic plans, building new business, securing client loyalty and forging strong relationships with business partners and vendors. My ambition is to become CTO of an fast-growing organisation, so I can utilise my experience with start-ups and scalable strategic solutions

Background

My Work

Background

About Me

EXPERTISE

SCRUM Methodology
Salesforce
Web Development

EMPLOYMENT

MAY 2016 - present
MEDIA AND ADVERTISING PRODUCTS MANAGER
Zoomin.TV
January 2016 - May 2016
SENIOR PRODUCER
TALPA, Laren
May 2014 - July 2015
HEAD OF PRODUCTION
VideoWerkt
November 2012 - April 2014
PRODUCT OWNER E-BOOKS
Meulenhoff, Amsterdam
October 2009 - October 2012
HEAD OF TALENT MANAGEMENT & BUSINESS DEVELOPER
SPOTZER MEDIA GROUP
Background

My Blog

My New Years resolution: the banning of the word maybe in my professional life. Who will join me? Yes or no….. Or maybe

We need to talk about ‘maybe’ 

by 

I have been looking into the possibilities of machine learning to increase the accuracy of recommendations on several levels. I ran across this article below. Very interesting read for anyone interested in commercial applications of A.I.

Trough Skytree.com: Read Dr. Gray’s article featured in InfoWorld: “10 Keys to Successful Machine Learning for Developers”.

So Disney has been a home staple brand for decades now. Mickey Mouse and for us Dutchies, Donald Duck, has for decades been a household name to appear on anything from a drinking cup to condoms. The company was started by Walt Disney, a man, who like many innovators in the media industry, is surrounded with rumors. Here’s a video on the origins of Disney and a short foray in the large Disney corporate universe, which is still expanding today.

 

Billions, de nieuwe serie van Showtime. Ik keek hem deze week en geloof me; deze serie is fantastisch.

Billions gaat over de “U.S. Attorney” Chuck Rhoades, gespeeld door Paul Giamatti, en de baas van een hedge fund, Bobby “Axe”Axelrod, gespeeld door Damien Lewis (Homeland, Band of Brothers) Axe is een door de wol geverfde, intelligente,  ietswat corrupte bankier, die zijn fortuin zelf heeft gemaakt. Waar rook is, is vuur en als Chuck Rhoades lucht krijgt van een stinkend zaakje, wil hij proberen Axe te vervolgen. Tot zover niets spannends of origineels, maar wat deze serie zo bijzonder maakt is niet het spetterende acteerwerk van Giamatti en Lewis, maar wat je op het puntje van je stoel houdt in de net uitgezonden pilot is het goed uitgewerkte scenario, de volledig geloofwaardige dialogen en de rest van de cast, die zo’n goede chemie hebben dat je werkelijk gelooft in wat je ziet. Vanaf het eerste moment bouwen de creators van deze serie het duo Brian Koppelman en David Levien (Rounders, Oceans Thirteen) karakters van wereldformaat. Maar de derde creator maakt het af: Andrew Ross Sorkin, financiel journalist bij The New York Times, auteur van het book To Big Too Fail zorgt ervoor dat wij als kijkers echt kunnen genieten van een realistisch inkijk op de financiele wereld van New York. Alle onderhuidse spanningen, de (familie) connecties en de geheime agenda’s van zowel de hoofdrolspelers als de rest van de cast intrigeren en zijn ontzettend knap in elkaar gezet.

Mis deze “mid-season” hit niet, al is het alleen maar om te genieten van het acteerwerk van Lewis, die na zijn vertrek uit Homeland alweer 2 seizoenen geleden eindelijk weer kan schitteren in een prachtige, goed uitgewerkte rol.

May 12, 2016

Pretty big

This Indian company, best know in the Netherlands for steel production is bigger than Samsung. I had no idea! This short YouTube doc explains it all, including the surprising origins of this behemoth. Check it out!

Code Black is een nieuwe medische dramaserie die sinds een paar weken wordt uitgezonden op NET5. Ik keek mee met de Amerikaanse afleveringen en raakte verslaafd. Na ER, House MD, Grey’s Anatomy was ik in eerste instantie niet op zoek naar weer een nieuwe dramaserie met medische mooimensen die superslim allerlei obscure zaken oplossen terwijl iedereen het met iedereen doet in de kleedkamer. Ietswat sceptisch begon ik dus aan de pilot, maar al snel vond ik dat de redelijk onbekende creator Michael Seitzman er geen spin-off van ER van had gemaakt.

De premisse: LA County hospital heeft een van de drukst bezochte Eerste Hulp afdelingen in de wereld. Het team van doctors en verpleegkundige staan te boek als medische topsporters die soms elk meer dan 100 patienten per dag helpen. Code Black betekent in LA County hospital dat de Eerste Hulp zo overvol zit dat er eigenlijk geen patienten meer bij kunnen. Deze uitzonderlijke situatie doet zich in ziekenhuizen over de wereld een paar keer per jaar voor, maar in LA County Hospital zo’n 450 keer per jaar. Logisch dat de dokters in dit bestaande ziekenhuis zich topsporters voelen. Met dit gegeven is in 2013 een prijswinnende documentaire van Ryan McGarry gemaakt. Michael Seitzman heeft het bovenstaande dus nu tot een dramaserie verwerkt en in mijn ogen met wisselend succes.

De cast wordt eigenlijk gedragen door oude rot Luis Guzmán als hoofdverpleegkundige, die door de mooimensen in de serie ‘Momma’ wordt genoemd. Hij zorgt in de cast voor een balans tussen de veel te mooie dokters en brengt bovendien zijn acteerervaring mee. Ook de rol van Dr. Leanne Rorish, de resident  en dus baas van de attendings, gespeeld door Marcia Gay Harden, zorgen voor wat diepgang. De andere castleden zijn niet alleen prettig om te bekijken maar ook wel een beetje gepikt van andere drama’s en daarom wat type-matig. De goede lieve, ietswat dikkere attending die nog onzeker is maar zich niet bewust is van zijn talent. De mysterieuze armenluisjongen die niet kan geloven dat hij zijn eigen slechte jeugd is ontvlucht en zijn problemen soms afreageert op patiënten, de wat oudere blondine die vanwege een familiedrama toch maar dokter is geworden, de Indiase tengere attendingdie wat te beleefd en fragiel is en ga zo maar verder. Ik herken in deze rollen allemaal doubleurs van ER, Grey’s of House MD. Maargoed, dat is hoe (Amerikaanse) drama werkt, dus dat neem je voor lief.

De sets zijn goed gemaakt, natuurgetrouw, want ik heb de documentaire gezien en het vakmanschap van het camerateam en editors is gewoon prima. Al zijn de verhaallijnen soms wat repetitief of gekloonde narretieven van eerder genoemde series, voor een 45 minuten of 60 minuten met reclame onderuitgezakt een serie kijken, met wat leven en dood, bloed en gore, en soms een vleugje sex is nooit weg. Bij gebrek aan House MD, ER en het nu wel erg gezapig geworden Grey’s een welkome aanvulling van mijn wekelijkse series en wellicht u dinsdagavond.

Met de populairiteit van series zoals The Walking Dead vraag ik me weleens af hoe het ons zou vergaan in een post apocalyptische wereld. Stel dat je de slachting door zombies, nucleaire fallout of biologische oorlogsvoering zou overleven, hoe kan je dan als Nederlander, gewend aan kantoor en koffiemachine, een bestaan voor jezelf uitkrassen in de dystopie die de wereld dan is geworden.

Niet elke kantoorpik heeft in Nederland een cursus survival gedaan. En anders dan in Amerika zijn wapens hier niet makkelijk voorhanden. Wat voor skills zou je dus al moeten hebben en welke zijn handig om in de komende tijd bij te spijkeren? Ik maakte voor de zekerheid alvast een lijstje.

Bijspijkeren:

    1. Hand-tot-hand gevechten: vanwege het ontbreken van grote beschikbare wapenarsenalen is de kans groot dat er in de nieuwe wereld niet gevochten gaat worden met kogels maar met de knuisten (of zwaarden, knuppels, breekijzers en kettingzagen). Handig dus om van te voren te kiezen voor een favoriet wapen naar keuze, dat in een Europese post-apocalyptische wereld makkelijk voorhanden is. Zelf zou ik gaan voor het zwaard. Stil dodelijk en op meerdere manieren inzetbaar. Ik heb vast een YouTube-cursus geselecteerd.

    1. Vuur maken en knopen leggen. Behalve op de barbecue is het Nederlanse kantoorvolk weinig bedreven in het koken op open vuren. Met vuur houd je jezelf warm, kan je water desinfecteren en zelfs katten, ratten en eventueel kikkers roosteren boven een vuurtje. Essentieel als de AH-to-go’s geplunderd zijn. Met een stukkie touw en wat stokken kan je een heel eind komen. Omdat de Hornbach in een post-apocalyptische wereld waarschijnlijk niet tot 21:00 uur open is, is het knopen leggen geblazen. Overigens ook handig voor het aanleggen van een touwbrug tussen een inmiddels kolkende rivier of beek, redden van mensen vanuit een hoog kantoorpand en/of in te zetten bij het aanleggen van je roeiboot op fourageertochten.

  1. Basisbeginselen van flora en fauna en wat medische kennis. Omdat je SAS survival app en Wikipedia waarschijnlijk niet langer beschikbaar zijn, is kennis over de lokale flora en fauna essientieel. Ken uw eetbare plantjes en medicinale kruidjes voor wondheling, koortsremming en insektenbeten.

 

Belangrijke vaardigheden:

Om te overleven in een post-apocalyptische wereld is het niet alleen noodzakelijk om praktische kennis te hebben, er zijn godzijdank ook nog vaardigheden die je in het dagelijks leven wel kan trainen om zo een goede kans op overleven te hebben:

  1. Tolerantie voor verandering. Een ramp zoals een nucleaire winter of een zombie horde wordt gekenmerkt door een plotselinge verandering in leefklimaat en normen en waarden, en vraagt dus van de overlevers een grote verandering. Alles wat voorheen zo normaal was, is niet meer. Dit vereist een aanpassing in je visie op het leven. Ben je gewend om met verandering om te gaan dan maak je een betere kans dan je collega’s op kantoor die hun hakken al in het zand zetten bij de aanschaf van een ander pennenmerk.
  2. Out-of-the-box. Je kan natuurlijk gedwee wachten op hulp van de niet meer functionerende overheid of bovenaf, maar je kan ook out-of-the-box denken. Zet alles op nul en begin opnieuw. Een verfrissende exercitie in een pre-apocalyptische wereld, essentieel bij het ineen storten van de mensheid zoals we die kennen.
  3. Teamwork: hoe je het ook wendt of keert, samen ben je sterker dan alleen. Of het nu je familie is of de liftgenoten waar je mee bent opgesloten toen de bom viel, je zult moeten samenwerken om te overleven. Ben jij dan diegene die de moed erin houdt? Herken je de sterktes en zwaktes van je teamleden en ben je in staat die op te vangen en waar nodig in te zetten in het voordeel van de groep?
  4. Zelfstandig en tactisch denken. Dat teamverband is natuurlijk leuk en aardig, maar je moet wel in staat zijn om te kunnen relativeren en waar nodig je mening te laten horen. Gedwee de groep volgen is niet altijd de beste overlevingsstrategie, iets wat overigens geldt voor zowel de pre als post-apocalyptische samenleving. Dit is hoe rare post-apocalyptische kannibalistische sektes ontstaan. Je hoort erbij, maar ondertussen moet je kluiven op het scheenbeen van je buurman. Niet de bedoeling! Leer relativeren en ook zelfstandig beslissingen te nemen.


Om antwoord te geven op mijn eerste vraag, hoe zou het ons en in het bijzonder mij vergaan in de post-apocalyptische wereld: dat bijspijkeren is broodnodig, zeker qua praktische zaken. Ik kan geen paardebloem van een boterbloempje onderscheiden en mijn shogun zwaard-technieken zijn roestig. Maar tolerantie voor verandering, out-of-the-box denken, weten hoe een team functioneert en zelfstandig en tactisch denken, dat heb ik in de afgelopen jaren tot mijn tweede natuur gemaakt. Mocht ik de eerste dagen doorkomen dat weet ik zeker dat ik zo aan de slag kan als post-apocalyptische mental survival coach. En zeg nou zelf: die moeten er toch ook zijn.

14 februari as. begint The Walking Dead weer met de tweede helft van seizoen 6, maar voor wie niet kan wachten op deze immens populaire AMC serie en de avonturen van Rick Grimes en kornuiten dan is er een alternatief: Syfy’s Z-nation.

Deze horror-comedy-drama/post-apocalyptische serie is net klaar met het tweede seizoen en het derde seizoen staat voor 2016 in de boeken. De serie begint 3 jaar na een door een virus-veroorzaakte zombie apocalypse, die de meeste mensen al heeft gedood of veranderd heeft in zombies. Een groep overlevers moeten Murphy, de enige overlevende van een zombie beet, vervoeren van New York naar Californië. Tot zover de klassieke post-apocalyptische missie gedreven road movie set-up voor een zombie serie, vergelijkbaar met die van The Walking Dead.

In tegenstelling tot The Walking Dead is Z-nation minder dramatisch en ligt de nadruk vaak op comedy. Niet gek, want The Asylum, de productiemaatschappij is bekend van ‘kaskrakers’ zoals Sharknado. Schaefer en Engler de creators van Z-nation hebben Z-nation omschreven als een poging [to] put the fun back into zombies. Ze vonden dat TWD terecht of onterecht wat te serieus.

Dat komisch element is in sommige aflevering wat flauw en soms wat te vergezocht, zeker als het de ontwikkeling van de hoofdplot wat in de weg zit. Toch is de serie goed kijkbaar, zijn de karakters wat plat, maar goed in balans als reizende groep overlevers en zijn de actiescene’s goed gedaan. Hoewel gemaakt voor een kleiner budget dan TWD is de aankleding van de locaties en de belangrijke grimage van de zombies goed gedaan. Minder broeiierig dan TWD (voornamelijk in Georgia geschoten versus Washington voor Z-nation) is Z-nation een leuk off-season alternatief voor liefhebbers van het genre.

UnREAL is een dramaserie over een reality dating show Everlasting; een knipoog naar wereldwijde formats zoals The Bachelor. Vanaf het eerste begin kijken we mee over de schouder van het productieteam geleid door de harteloze producer Quin King, gespeeld door Constance Zimmer, die in Entourage ook al een studiobaas speelde. De hoofdrol is echter weggelegd voor Rachel Goldberg gespeeld door Shiri Appleby.  Zij is weer terug voor het 13e seizoen van Everlasting nadat een zenuwinzinking de finale van het laatste seizoen bijna verpest had. Gedurende het hele seizoen lopen de werkelijkheid van de productie en de gemaakte werkelijkheid voor de camera door elkaar en krijg je als kijker een volgens mij realistisch inzicht in hoe manipulatief een ‘unscripted’ reality show eigenlijk is.

Rachel/Shiri die met haar kleine postuur en lieve gezichtje in eerste instantie een engeltje lijkt ontpopt zich tot een keiharde en manipulatieve bitch tegen wil en dank., Ondanks haar persoonlijke problemen weet ze zich goed staande te houden in de toch wel erg harde wereld van de Amerikaanse reality televisie waar de kijkcijfers koning is. Goede bijrollen van de voor mij nog redelijk onbekende Craig Bierko in de rol van executive producer Chet Wilton (altijd high, leeft in de griptruck, altijd in slonzig sportjasje en trainingsbroek) en de ‘vrijgezel’ en verstoten rijkeluiszoontje Adam Cromwell gespeeld door de Britse Freddie Stoman maken de serie wat mij betreft tot een succes.

Minpuntje is dat de serie wordt gemaakt en uitgezonden door de Amerikaanse zender Lifetime. Een zender die zich vooral richt op vrouwen. Mag ik dan als man wel kijken? Hoewel ik bij Desperate Housewives na een seizoen echt afhaakte, kan ik niet wachten op het aangekondigde tweede seizoen dit jaar. Schrijvers en creators  Marti Noxon and Sarah Gertrude Shapiro, de eerste een prijswinnende en door de wol geverfde televisiemaker en de laatste een beginnend talent in de televisiewereld schrijven in ieder geval pakkende dialogen, ronde karakters en weten de spanning zowel binnen een aflevering als over het gehele seizoen goed vast te houden. Ik ga er weer voor zitten, dit seizoen dan maar met dekentje en reep chocola op de bank. En roze konijnenpantoffels

Gold Rush, de factual entertainment show van Discovery Channel gaat dit jaar het zesde seizoen in. En ik ben verslaafd.

Gold Rush vertelt het verhaal van een aantal goudzoekers in het onherbergzame Klondike Alaska. Seizoen 6 gaat over Parker Schnabbel een twintigjarig jochie uit een gouddelvers familie die nu al 3 seizoenen lang het meeste goud binnensleept. De tweede mijn wordt gerund door de Hoffmans. Een grote familie van gelukzoekers die het vak van goudmijnen in de loop van deze serie heeft moeten leren, maar inmiddels goed door de wol geverfd is. Ze vertrouwen op God en een heleboel zware machines om fortuin te vergaren. Als laatste is er een hoofdrol weggelegd voor Tony Beets. Een halve Groninger, die met zijn vrouw Mien een goudmijn imperium heeft opgebouwd. De laatste twee seizoenen heeft Tony een oude gold dredge verplaats, opgeknapt en operationeel gekregen. De enige in de Klondike en misschien wel de wereld. Tot zover de premisse.

Wat de serie zo verslavend maakt voor mij zijn niet zozeer het soms overduidelijk gedramatiseerde conflict tussen de drie hoofdrolspelers en de crewleden, of de op z’n echt Amerikaanse stijl dik aangezette gevaarlijke momenten, als er weer eens een graafmachine omvalt of een bulldozer vast zit in de modder. Nee, wat me fascineerde aan deze serie is het werk. De vele machines die nodig zijn om de grond te verzetten, te vervoeren, te filteren en te wassen en tenslotte weer te dumpen. En dat alles op grote schaal en in de harde maar prachtige natuur van Alaska. Bij een andere factual entertainment show die ik keek Deadliest Catch, over krabvissers in de Noordelijke IJszee had ik die fascinatie niet. Dat begon te vervelen na een seizoen. Op geen enkel moment identificeerde ik me met de vissers. Integendeel, elke aflevering begon op elkaar te lijken, en de herhaling van zetten, die het krabvissen uiteindelijk is, kon me niet seizoenen lang boeien. Gold Rush doet dat wel; elk jaar ben ik benieuwd welke technieken en mogelijkheden er nu weer zijn voor het uit de grond halen van goud.

Na een aantal seizoenen zie ik ook dingen fout gaan. Als de Hoffmans een nieuwe washplant kopen die meer grond kan verwerken, zag ik al van mijlen ver aankomen dat de huidige pomp niet het volume kon leveren, en dat de stacker onmogelijk 300 cubic feet aan tailings kon verwerken. De Hoffmans, voor het dramatische effect of voor het eggie, helaas niet. Ik voel me na een aantal seizoenen al een echte golddigger.Ik heb maar een wens, en dat is dat ik een dagje op een graafmachine kan zitten. Lijkt me veel spannender dan een kantoorbaan of op een ijskoude vissersboot.  Een ding weet ik zeker; als ik ooit de kans krijg vertrek ik met mijn opgedane kennis naar Alaska en lease ik een stuk goudrijke grond. Maar niet van Tony Beets, want dat is echt een uitzuiger eerste klas. Gold Rush; factual entertainment op z’n best.

 

zxx

What’s in a name? that which we call a rose
By any other name would smell as sweet;

Juliet zei het, Shakespeare schreef het en ik doe er mijn voordeel mee.

Solliciteren tijdens de vakantiemaanden juli en augustus is geen makkelijk opgaaf. De spoeling van relevante vacatures is dun, dus heb ik deze afgelopen weken ook buiten mijn “comfortzone” gesolliciteerd. Ik wilde per se elke ‘werkdag’ twee sollicitaties de deur uit doen. Mijn gemiddelde is nu op 1.8 want je moet ook zorgen voor je nieuwe gezin en buiten solliciteren ook hier en daar een freelance klusje oppakken. Wrang was natuurlijk dat de meeste vacatures in de media in Amsterdam zijn en ik juist besloten had om mijn geluk in Rotterdam te zoeken. Alleen hier is mijn netwerk nog niet zo groot.

Na een intensieve zoektocht op LinkedIn waarbij ik misschien wel tegen de 600 vacatures heb doorgelezen heb ik inmiddels een best wel lange lijst met sollicitaties op functies die ik volgens mij wel zou kunnen, maar geen directe ervaring mee heb.

Een selectie:

  • SEO teammanager want SEO, daar weet ik inmiddels veel van af
  • Programming Planner want een fanatieke tv kijker
  • Manager online communicatie want video is toch onderdeel van online communicatie
  • Cat dev manager e-commerce want voor Heineken, en het was een warme zomer
  • Online Projectmanager want projecten, die kan ik managen
  • Communicatie Specialist want ik heb communicatie skills
  • Contact Center Manager want ik ben dol op call centers
  • Projectleider want ik ben een leider van projecten
  • IT project manager want IT is een hobbymatige passie, en ik kan communiceren met IT-ers
  • Digital Project Manager want projecten……
  • Chief Marketing Officer want gewoon een hele coole functietitel
  • Country Manager want ik heb altijd al Mark Rutte willen zijn
  • IT recruitment manager want ik ken veel nerds
  • Online communicatie adviseur want als je communicatie kan managen kan je ook adviseren toch?

Dit allemaal ‘ter leering ende vermaeck’; ben je werkloos geworden, zoek ook eens buiten je comfortzone. Zeker in de zomermaanden als functies die overeenkomen met je werkervaring wellicht wat minder talrijk zijn dan je zou willen.


En als het allemaal niet lukt. Ik heb nog een adresje van een aspergeboer……..

Background

Contact Me

EMAIL

rutger.vangeelen@gmail.com

PHONE

+31652347000

SKYPE

rvgeelen

SNAIL MAIL

Weena 381C
3012AL
Rotterdam
The Netherlands

Your Name (required)

Your Email (required)

Subject

Your Message